அருவி நீ

ஆடி பெருக்கில் ஆற்றல் அளவிரந்த காட்டாற்று பேரருவியாய் உன் அழகு...

தள்ளி நின்று ரசித்தவரை நானாய் இருந்தேன் நான்...

மெல்ல நெருங்க நெருங்க... இன்று,

கல் கரை பாறை பலகோடி மண் துகல்

மட்டை மரம் காடு கடல் என சிதறி கிடக்கிறேன்

ப்ரபஞ்சமெங்கும் வியாபித்த உன் பாதை எங்கிலும் நான்!!!

மழையணைத்த பூமி

மழை அணைத்து விட்டு சென்ற பூமி

அம்மா வந்து சென்ற என் வீடு போல்

பளிச்சென்றே இருக்கின்றது ஒவ்வொரு முறையும்!

அழுகை

கேட்டது கிடைக்காது அழுது புலம்புகையில்

மிரட்டும் அப்பாவும் தேற்றும் அம்மாவும்

நின்றே போனார்கள் சிறுவயது திருவிழா தெருவுடனே

விலகாதே!

மழை இரவினை பின் தொடர்ந்த அதிகாலைப் பனியாய்

அடி நீ வந்து சென்றாய் சுவடுகள் இல்லாது!

அடுத்த மழை வரை எவ்வாறு பொறுத்திருப்பேன்?

வானிலை அறிக்கைகளை நம்ப முடிவதில்லை ;(