VISA interview

Yesterday I had this US Visa interview. Filling forms and standing in Q with them makes me nervous, always. No matter how careful i am, i miss a column or misinterpret something in a column. But my peer [ON&] helped me out and ya he got visa just a month back so.. Phew, the filling part was less trouble. Yesterday came the standing part :( ...

அடிச்சு புடிச்சு, auto-வும் புடிச்சு வந்து சேர்ந்தேன் American consulate-இற்கு. This guy at the entrance says i had to follow up the Q and it has all the batches mixed up. Now how the hell am i gonna make it in time? Like the other guys i overtake folks who r scheduled for a later batch. Things go smooth so God plants a Nambiyar :(

"எல்லாரும் பதினொன்றை மணி தான், பின்னால நில்லுங்க... [பக்கதுல இருப்பவரிடம்:] he is very anxious... boys these days, huh"
நாம மனசுக்குள்ள: "டேய் பண்*டை, batch-க்கு ஒரு மணி நேரம் முன்னால வந்துட்டு பேச்சு ம*ர பாரு..." [sorry for the stars. Qs + sticklers just turned me irascible]
நாம வெளியில: oh is it? ok :|
The "lobby attender" comes to the rescue: "11 11:15 11:30 batches go front. :)" . கிழவனுக்கு பெப்பே...

உள்ள போனா... பழனி கோயிலுக்குள்ள ஆள விடற மாதிரி சுத்தி சுத்தி சுத்து வரிசை தான்!!! Pre-screening and then the wait-for-ur-turn-in-the-next-building procedures. So different people with so different reasons to go to a country: visiting a niece, wife immigrating with American husband, excited about the newborn grandchild, business for a sewage recycling company!! and there are people like me, for training and as a business resource. "I am America" promo in the widescreen plamsa TV, kinda reminded the DD fame "मिले सुर मेरा तुमारा" :) Hurray, here comes our turn. அதுக்குள்ள ஒரு lobby attender ஒரு குழந்தையோட இருந்த அம்மாவ முன்னால வுட்டுட்டு போயிட்டான்.

"Excuse me. I think its my turn"
"ya but i am with a baby na"
"Priority in a Q? i get it. please [ushering her]" [இதுக்காகவே பிள்ளையோட வருவாங்களோ??? அந்த அம்மா வந்தது அதுக்கு மட்டும் visa எடுக்க #$%$^]

Say devil and the devil comes. பழனின்னு சொன்னா இப்படியா? மொழு மொழுன்னு மொட்டயோட ஒரு "American" interviewer. ok start music:

நம்ம: துர கும்புடறேன் துர...
துர: cut the crap and pass the forms
நம்ம: நீ பாக்கதான கொண்டு வந்திருகேன் துர
துர: Why are u going to US?
நம்ம: அழுக்கு சட்ட துவைக்க போரேங்கய்யா
துர: what?$^$%^?
நம்ம: ச்சி ச்சி ... ASIC CHIP test பண்ண போரேங்கய்யா...
துர: வூட்டுக்கு போ VISA வரும்... next...
நம்ம: danks துர :)

phew, need to pee. 11:15 க்கு வந்தோம் 2 மணியாச்சு... இன்னும் Company-ல ஒரு வேலையும் பண்ணலையே... ஆண்டவா [அப்பறம் என்ன? வேலைக்கு போனேன். சுபம்]

hiaku attempt

கம்பிக்கு வெளியே கைதிகள்...
மதுக்கடை...

Sorry if i have offended drinkers, in above, but these people, blabbering in night buses and trains, really piss people off :@

marriage wishes

this is what i wrote in the greeting card we (ya the gang) bought, when Ms. S and Mr. P of our class got married:

Mrs. S, wish you a happy married life...
Mr.P, wish you a happily married wife...

amma saapaadu

This one was actually for my orkut "about me"...

வாரக் கடைசியில பம்பரமா தாம்பரம் போய்,
வாடி வதங்கியந்தக் கூட்டத்துல வண்டி ஏறி,
விட்டா போதுமுன்னு ஊர் வந்து நான் சேந்தா,
பாவக்காய் குழம்போட வாழைத்தண்டு கூட்டிருக்கும்!
உன் சமையல் வாசத்துல ஒரு மாசப் பசி போகும்!!
செஞ்ச உன் கைக்கு தங்கமாய் வார்க்கணுமே !!!
சம்பாரிக்க சென்னைக்கு, ச்சே, நாளைக்கே கிளம்பணுமே :( :( :(

pple who r not chennai-ites [and, lets face it, who r vegetarians] should have definitely felt this way... it kills to leave home on the sunday nights.

beloved Ranga sends some snaps from America...

ரங்கா நீயோர் புகைப் படக் கலைஞன்...
கடவுளைப் போலோர் காட்சிக் கவிஞன்...
புல் தரை பூவும், முகிலுறு மலையும்,
கண்டாய்... சுட்டாய் (shot)... கவின் மிகு படமாய்...
இத்தனை செய்த என் ரத்தின ரங்கா,
வெள்ளைக் காரி என்ன பேரரசு படமா???
deal-இல் விட்டாய்??? இதயத்தைச் சுட்டாய்...
camera எடு... lense-ஐ தொடு...
ஒவ்வொரு படமும் சூடாய் எடு...



Our Ranga sends some snaps he shot, from America... now wat do we hav here? jus grasses and mountains... very much disappointing... so here i go again :)

college times... :)

துன்னூறு பூசிகிட்டுத் துரு துருன்னு பார்த்து வந்தேன்,
மரத்தடி மேடையில, நடபாத ஓரத்துல,
சேர்ந்து சிரிச்சுகிட்டு, பையன் பொண்ணா நிக்கிராக,
பட்டணம் பட்டணந்தேன், பாத்துக்கிருவோம் நம்மளும்னு,
சீயாரீ (GRE) வார்த்தையெல்லாம் மனப்பாடம் பண்ணிக்கிட்டு,
பெர்சனாலிட்டி சரி இல்லன்னு சொக்கா பான்ட்டு மாத்திக்கிட்டு,
பக்கத்துல பொய் நின்னு பல் தெரிய "hi" சொன்னா, "Slam" புக்க (book) எழுதிட்டியா?
ஊர் போரேன் நாளைக்குன்னா(ள்) ...

This is how the four years of my college life passed... lol.. really!!!

பிரிவு...

கத்தி உணர்த்த முடியாத வலி, கூறிக் காட்ட முடியாத அன்பு என இவற்றை,

காய்ந்த சட்டி தொட்ட கை போல், சட்டென உணர்கின்றேன் நான்,
நம் பிரிவால்...

உனை மறவேன் என்ற நம்பிக்கையிலும்,
என்றோ சந்திப்பேன் என்ற உயிர் ஆசையிலும்,
நம் நினைவுகளை மட்டும் அள்ளிச் செல்கின்றேன்,
பெட்டி பெட்டியாய்...

நான்கு வருட படிப்பும், உடனிருப்பும் முடிந்து ஊருக்கு புறப்படுகையில் தோன்றியவலி தான் இந்த வரிகள்...